Επικαιρότητα

Ένας Μητρόπουλος και τρεις Χαντζόπουλοι...

Reunion ήταν και πέρασε

Ρεπορτάζ: K.K.

Χοροστατούντος του Πρωτοπρεσβύτερου Χρυσόστομου Κύργιου, ετελέσθη εχθές αργά το βράδυ, η ετήσια αρχιεκτική σύνοδος των συμμαθητών του Έκτου 1972, κατόπιν προσκλήσεως του εν Καναδά Μεγάλου Μάγιστρου, νομίμως δημοσιευθείσης εις τον Πίνακα ανακοινώσεων του Ektoblog. Το τελετουργικόν διεταράχθη δυστυχώς από γεγονός απρόοπτον και απρόβλεπτον. Η αίθουσα συνεδριάσεων (η γνωστή ταβέρνα) ευρέθη κλειστή. Το απρόοπτον τούτο γεγονός όμως δεν εστάθη ικανόν να διαταράξει την ομαλήν λειτουργίαν της εκτικής κοινότητας. Όλοι οι παρευρισκόμενοι, με συνοπτικές διαδικασίες, έλαβον ομοφώνως την απόφασιν να μεταφερθούν, δια παντός μέσου, εις άλλην αίθουσα, ικανήν να φιλοξενήσει το μέγα πλήθος και το μέγα πάθος και ταυτοχρόνως να κορέσει την πείναν και την δίψαν των συνέδρων. Ο Πρωτοπρεσβύτερος Χρυσόστομος, αφού έλαβε τον λόγον, εχαιρέτισεν συντόμως τους παρευρισκόμενους και εζήτησε από τον απουσιολόγον να καταμετρήσει τους παρόντες. Μετρηθέντες δε, ευρέθησαν δέκα και ένας, οι εξής έντεκα: Κύργιος, Τζανόγλου, Πρατικάκης, Νταλαχάνης, Πετρόπουλος, Τσαρπαλής, Κουρέλης, Κορωναίος, Λάγιος, Αλούπης, Ματινόπουλος. Μετά ταύτα, ο χοροστατών Χρυσόστομος, ανεκοίνωσε ότι υπάρχει απαρτία, επομένως η σύνοδος πληρoί τις προϋποθέσεις του νόμου και του καταστατικού. Εν συνεχεία, εκήρυξεν την έναρξιν των εργασιών της συνόδου και εκάλεσε τον κάπελα.

Ακολουθεί πλούσιο φωτορεπορτάζ:

Απόψε, bien sûr

Τελευταία Παρασκευή του Σεπτέμβρη!

9 μ.μ.

Ζεύξιδος 12

(απέναντι από το σχολείο)

Αντίο θείε Ντόναλντ

του Κώστα Κορωναίου

ΣΤ'Γυμνάσιο 1972

Με αφορμή τη διακοπή της έκδοσης του ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ στην Ελλάδα μετά από 48 σχεδόν χρόνια, στο ekto1972 αισθανόμαστε την ανάγκη να αποχαιρετίσουμε την πιο γλυκιά ανάμνηση των παιδικών μας χρόνων. 

Ποιος από μας δεν «έζησε» την εικονική πραγματικότητα του Μίκυ και της Μίνι, της οικογένειας Ντακ, του Γκούφη, του Κύρου και των λοιπών ηρώων; Ποιος δεν στεναχωρήθηκε με την κακοδαιμονία και τσαπατσουλιά του Ντόναλντ που ‘χε και τρία ανίψια να μεγαλώσει ο κακομοίρης; Και του πήγαιναν όλα στραβά κι ανάποδα! Μόνο την τελευταία στιγμή πάντα κάτι τύχαινε και την γλίτωνε στο τσακ. Εκείνη η έρμη η Νταίζη, τι δεν είχε τραβήξει μαζί του. Και να 'χεις και τον ξάδερφο τον Γκαστόνε, τον τυχεράκια. Απ’ την Ακρόπολη έπεφτε και στεκόταν όρθιος κι έβρισκε και πορτοφόλι. Άσε πια αυτός ο θείος Σκρούτζ. Κολυμπούσε στο χρήμα, αλλά δεκάρα δεν έδινε για τον ανεπρόκοπο τον ανιψιό του. Είχε όμως κι αυτός τα προβλήματά του. Οι Λύκοι συνεχώς γυρόφερναν το χρηματοκιβώτιο και μηχανεύονταν τρόπους να του φάνε τα λεφτά. Αυτούς όμως τους έφερνε βόλτα εύκολα. Με τον ανταγωνιστή του τον Ρόμπαξ είχε επίσης προβλήματα, αλλά ο πιο μεγάλος του φόβος ήταν η Μάτζικα ντε Σπελ, που ‘χε βάλει σκοπό της ζωής της να κλέψει την τυχερή δεκάρα του Σκρουτζ. Ευτυχώς γι αυτόν, πάντα με την βοήθεια του ανεπρόκοπου του Ντόναλντ και του φίλου του Κύρου Γρανάζη, την έβγαζε πάντα καθαρή. Και στο τέλος, τους ζήταγε και τα ρέστα. Καημένε Ντόναλντ, και κερατάς και δαρμένος. Από την άλλη, ο καημένος ο Γκούφη, καλοσυνάτος και καλοπροαίρετος, αλλά τόσο βλαξ και γκαφατζής! Ευτυχώς, ο καλός του φίλος, ο Μίκυ, τον φρόντιζε και καθάριζε γι αυτόν. Και δεν ξεχνάμε τον πανέξυπνο Πλούτο με τις απίστευτες σκυλο-γκάφες του.

Όλα αυτά λοιπόν (κι άλλα πολλά) έφτασαν στο τέλος τους. Η οικονομική κρίση στάθηκε (επίσημα) η αιτία για την διακοπή της έκδοσης. Δεν νομίζω όμως ότι είναι αυτό. Κυρίως είναι ο ανταγωνισμός από τα άπειρα προγράμματα κινουμένων σχεδίων που έχουν τα κανάλια. Οικονομική κρίση είχαμε και το '50 και το '60. Αυτό όμως δεν μας εμπόδιζε να αγοράζουμε μετά μανίας τα έντυπα της εποχής: Μίκυ Μάους, Μικρό Ήρωα, Μικρό Σερίφη, τα διάφορα κόμικς και τα ανυπέρβλητα «ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ». Και για όσους πραγματικά δεν άντεχε η τσέπη τους, υπήρχε ο ΛΑΡΟΖΑΣ. Ανταλλαγή περιοδικών με μόλις 50 λεπτά. Πήγαινες κάποιο που είχες, πλήρωνες 50 λεπτά κι έπαιρνες κάποιο άλλο που ήθελες. Σπουδαία ιστορία αυτή με το ΛΑΡΟΖΑ, γωνία Σωστράτους και Αγκύλης. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ο Τερζόπουλος είχε αποκτήσει την άδεια για την έκδοση των περιοδικών της Ντίσνεϊ κάπου στα 1965. Είχαν προηγηθεί την δεκαετία του '50 εκδόσεις χωρίς την άδεια των Αμερικανών, πράγμα που οδήγησε σε δικαστική παρέμβαση της εταιρίας που είχε τα πνευματικά δικαιώματα.

Κ.Κ.

Το σχόλιο της Παρασκευής

Πηγή: Δ. Χατζόπουλος, ΤΑ ΝΕΑ

Εξαιρετικό Σάββατο - UPDATED

Στα πλαίσια της τριήμερης εκδήλωσης

"Νέες ματιές στον κόσμο μας"

Ομιλία με τον Δημήτριο Κωστελέτο,

με θέμα:

«Το καθημερινό είναι το εξαιρετικό»

Προς μία στοχαστική, απλή, ερωτηματική και ποιητική κατοίκηση

στην άμεση εμπειρία της "παρούσας στιγμής"

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 16:00

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

Αμφιθέατρο "Αντώνης Τρίτσης"

Ακαδημίας 50, Αθήνα

Νοσταλγία

Μερικές καταπληκτικές φωτογραφίες που μας έστειλε ο Γιάννης Φλεμετάκης. Εδώ από εκδρομή-βόλτα στου Φιλοπάππου, Νοέμβρης 1969.

Στάση στην εθνική Αθηνών-Κορίνθου με το Δ3, από κανονική εκδρομή αυτή τη φορά (circa 1970).

Στο χώρο του Ζαππείου λίγο πριν την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 1971.

Και μια έκπληξη! Ο αγαπημένος μας καθηγητής Αντώνης Μαλαξιανάκης χορεύοντας με την αδελφή του (μητέρα του Γιάννη), σε οικογενειακό γλέντι το 1965.

ekto1972

Γράμμα από τη Μολδαβία

Αγαπητές και Αγαπητοί Φίλοι,

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας των επαναπροσδιορισμών και των νέων σχεδίων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, σας ανακοινώνουμε ότι ξεκινάμε κι εμείς την νέα εικαστική περίοδο.

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΑΣ!

Μανόλης Γιανναδάκης

ekto1972

Πολύπλευρος "Ρόμβος" - UPDATE

Τα φροντιστήρια "Ρόμβος" του συμμαθητή μας και πρώην Δημάρχου Αργυρούπολης, Γιάννη Τσαρπαλή, έχουν εξελιχθεί σε έναν πολύπλευρο εκπαιδευτικό οργανισμό, το ποιοτικό έργο του οποίου αποδεικνύεται κάθε χρόνο στην πράξη, από τις εκατοντάδες επιτυχημένες εισαγωγές των σπουδαστών του στις Σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. 

Αυτή την Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου, στις 9μμ, ο "Ρόμβος" εγκαινιάζει το νέο του φροντιστήριο σε ένα πολύ μοντέρνο κτίριο, στη Γλυφάδα (Λ. Βουλιαγμένης 147 & Πραξιτέλους 2). Θα ακολουθήσει πάρτι για τους σπουδαστές του, με μουσική, χορό και πολλές εκπλήξεις. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το site του "Ρόμβου": www.romvos.edu.gr (κλικ).

Update:
Ακολουθούν φωτογραφίες από το Ρομβοπάρτι:

Συγχαρητήρια

Θερμά συγχαρητήρια στην Κωνσταντίνα Χρ. Κύργιου για την εισαγωγή της στο Τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μάλιστα σε υψηλή θέση. 

Κωνσταντίνα, καλή πρόοδο και "εις ανώτερα". 

 ekto1972

Κι αν, κι αν

Τελευταίες ώρες ενός ακόμη ζεστού Αυγούστου. Πιστή στο "Ραντεβού τον Σεπτέμβριο" των παλιών σινεμά, από αύριο η αίθουσα αρχίζει τις φθινοπωρινές προβολές της. Ο καιρός όμως είναι ακόμη καλός για να κλειστούμε από τώρα μέσα. Γι' αυτό και διαλέγουμε ανάλαφρα θέματα μιας παρατεταμένης εφηβείας που σαν ελληνικό καλοκαίρι δεν τελειώνει ποτέ.

"Κρίκους κρέμασες στα αυτιά κι είν' τα μάτια σου τα πιο όμορφα στολίδια" μιας εποχής που το σημερινό ξανθό του οξυζενέ δεν θα μέτραγε μια και που το ασπρόμαυρο σινεμά μάς ταξίδευε με εικόνες μιας γνήσια λαϊκής αισθητικής.  "Μια κορδέλα τα μαλλιά, το χειλάκι σου σιρόπι πάει να στάξει, κι αν, κι αν, κι αν είχες μπέσα μια σταλιά να μου δώσεις δυο φιλιά, θα 'σουν κούκλα μου πολύ-πολύ εντάξει".

Καλό Σεπτέμβρη.

------

"Κι αν" του Μιχάλη Σογιούλ με την Μπέμπα Κυριακίδου (τρίτη γυναίκα του Μανόλη Χιώτη), από την κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου "Ο Γυναικάς" (1958). 

Τα γυαλάκια του καλοκαιριού …τούτη τη χρονιά

Φωτ. ekto1972

«Να περπατάς πάνω στην άμμο και τα βότσαλα, νωρίς το πρωί...διώχνει το άγχος και κάνει καλό...ακόμα και αν έχεις μεγάλο πόνο στη ψυχή σου» μου είπαν ειδικοί και ομοιοπαθείς και άλλοι απελπισμένοι. Το ακολούθησα, και μια μέρα ο ήλιος μου γυάλισε μπροστά μου κάποια μικρά γυαλάκια, άσπρα, πράσινα και σπανιότερα καφετιά ή μπλε...Βρήκα σκοπό για τις πρωινές μου βόλτες. Με οδηγούσε ο ήλιος, που υπό τη γωνία που έριχνε το φως του, λαμπύριζε τα μικρά γυαλάκια, σμιλεμένα από τη θάλασσα και το κύμα, τα λευκά λίγο θαμπά σχεδόν γαλακτερά, τα πράσινα διάφανα, τα μπλε πανέμορφα... Τα μάζευα και τα έδινα στις κόρες που στόλιζαν μ’ αυτά καθρέπτες ή έφτιαχναν μαγικά γιορντάνια...

Πέρυσι. Τα μάζευα με μια νοσταλγική σχεδόν περιπαικτική διάθεση, με μια αίσθηση ότι μάζευα τα γυαλάκια – κομματάκια εκείνου του γυάλινου μπουκαλιού που, πριν από πολλά χρόνια στην αρχή της νιότης μας, είχαμε ρίξει στη θάλασσα σαν ναυαγοί, σαν απελπισμένοι ή απλώς ....για πλάκα!

 

Φέτος. Νομίζω ότι τα χρωματιστά γυαλάκια είναι τα κομματάκια του γυάλινου μπουκαλιού των ανθρώπων της ζωής μας. Χάσαμε ανθρώπους, στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, αδέλφια εξ αίματος, αδέλφια εκ ψυχής, συμμαθητές από το σχολείο, συμμαθητές από τη ζωή…

 

΄Ετσι είναι η ζωή!!!

 

Εγώ πάντως κάθε πρωί μαζεύω όσα γυαλάκια βρίσκω, τα δίνω στις κόρες κι’ αυτές στολίζουν καθρέπτες και φτιάχνουν μαγικά γιορντάνια...

 

Αυτές είναι η ζωή!!!

Παίδες, Καλό Καλοκαίρι

 

Μαρία

(ΙΒ΄ Θηλέων 1971)

 

Τα γυαλάκια του καλοκαιριού (κλικ)  

Διάλειμμα

Η τέχνη ενώνει!

Η Τέχνη ενώνει τις Τάξεις! Στα στιγμιότυπα που σας παρουσιάζουμε βλέπετε γνωστό Εικαστικό εκπρόσωπο του Κλασικού τμήματος, με φανατικό θαυμαστή του από το Πρακτικό τμήμα, ο οποίος επισκέφτηκε έκθεση ζωγραφικής του πρώτου. Τα λόγια για την επίδραση των Τεχνών στην ένωση των Τάξεων περιττεύουν.

Μάλιστα όπως βλέπετε παρακάτω, παρά την απεργία των ΜΜΜ, ο θαυμαστής από το Πρακτικό βρήκε έναν τρόπο πρακτικό και ωφέλιμο, για να βρεθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται κοντά στο ίνδαλμά του. Respects!

To σχόλιο της Παρασκευής

ΣΤ' κοινά ερωτήματα μιας συνεχιζόμενης κοινής παράνοιας:

Κενό Δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ή κενό ραδιοτηλεόρασης του Δημοσίου;
Κενό Σοσιαλδημοκρατίας ή κενό σοσιαλισμού και Δημοκρατίας;
Κενό Κεντροαριστεράς ή κενό (χρόνια τώρα) Αριστεράς;
Κενό Δικαιοσύνης ή κενό ηθικής, ήθους και Δικαίου;
Κενό ιδεολογιών ή κενό ιδεών;

Ερωτήματα κενά ή κενά κεφάλια;

Μια Ψίχα tanguera...

...ή όταν οι γυναίκες παλιών Εκτικών γίνονται συγγραφείς.

Θεατρική θεραπεία

Με τη συμμετοχή παιδιών παλιών μας συμμαθητών.

Το σχόλιο της Παρασκευής

Κρατική Αριστερά.