7.10.18

Οδός Φωτομάρα, αριθμός... 1955


Courtesy of C.Coroneos
His source: Hans Gerber
ETH-Bibliothek, Zürich 

29.9.18

Τελευταία Παρασκευή του Σεπτέμβρη 2018


Αποτελέσματα 46ου Παγκόσμιου Συνεδρίου ΕΚΤΟ1972

Άπαντες παρόντες
ακόμη και οι απόντες!

(ως συνήθως)

25.9.18

46o Παγκόσμιο Συνέδριο ΕΚΤΟ1972

>

Αυτή την Παρασκευή 

Τελευταία Παρασκευή του Σεπτέμβρη

διοργανώνεται το 

46ο Παγκόσμιο Συνέδριο ΕΚΤΟ1972

Παρασκευή 28/9/2018, 9 μ.μ.

"Ό,τι καλύτερο", Πλ.Ανεξαρτησίας 9, Άνω Ηλιούπολη

 Πληροφορίες - Οργάνωση
Χρυσόστομος Κύργιος
Γιάννης Τσαρπαλής


29.7.18

«Έφυγε» ο Μιχάλης Τζανόγλου

Αγαπητοί Φίλοι,

Ένα ακόμη δυσάρεστο ανάμεσα στα πολλά δυσάρεστα αυτών των ημερών. Έφυγε από τη ζωή ο συμμαθητής μας Μιχάλης Τζανόγλου. Η εξόδιος ακολουθία θα πραματοποιηθεί τη Δευτέρα 30/7/2018, στις 1μμ, στο Κοιμητήριο του Βύρωνα.

Ζωή σε όλους μας
Συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

ekto1972


------
Ο Μιχάλης ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου και για πολλά χρόνια συμμετείχε στα κοινά του αθλητικού σωματείου «Θριάμβος Νέου Κόσμου». Παραθέτουμε απόσπασμα από μια συνέντευξή του το 2008 στην εφημερίδα Ριζοσπάστης, στα πλαίσια έρευνας για την αθλητική βία και το ντόπινγ: 


ΧΑΝΤΜΠΟΛ
«Τα πάντα ... υπό το μηδέν»

Μιλάει στον «Ρ» ο Μιχάλης Τζανόγλου, αντιπρόεδρος του σωματείου «Θρίαμβος»

Ο «Θρίαμβος» είναι ένα από τα παλαιότερα και ιστορικότερα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία του Δήμου της Αθήνας. Στον «Ρ» μιλάει ο Μιχάλης Τζανόγλου, που υπήρξε για πολλά χρόνια πρόεδρος του σωματείου και σήμερα είναι αντιπρόεδρος και υπεύθυνος του Τμήματος Χάντμπολ. Ο ίδιος μας εξηγεί την κατάσταση και πλέον δηλώνει απαισιόδοξος όσον αφορά στο μέλλον αφού δε φαίνεται να αλλάζει κάτι.

«Το άθλημα καταρρέει. Στην Ευρώπη είναι το πρώτο άθλημα σάλας, πολύ πάνω από το μπάσκετ. Δυστυχώς στη χώρα μας είναι απαξιωμένο, παρ' όλη την επιτυχία που είχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με την 6η θέση, η οποία δεν προβλήθηκε καθόλου. Βρισκόμαστε κάτω από το μηδέν. Ο "Δούκας" διέλυσε το τμήμα γυναικών, όπως και ο "Θρίαμβος". Επίσης, μεγάλες ομάδες διαλύονται. Αθηναϊκός, Ηλυσιακός. Δεν υπάρχουν πια κίνητρα. Θα 'λεγα γενικότερα στον αθλητισμό μας. Για παράδειγμα, σ' όλο το Δήμο της Αθήνας, π.χ., υπάρχει ένα και μοναδικό γήπεδο, αυτό στο Μετς, για μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ, αλλά γίνεται πραγματικά χαμός αφού γυμνάζονται πολλές ομάδες μπάσκετ. Αναγκαστικά λοιπόν οι προπονήσεις των παιδιών του χάντμπολ ξεκινάνε μετά τις 10.30 το βράδυ. Αυτό γίνεται γιατί πρέπει να βγουν οι μπασκέτες και να μπουν τα τέρματα. Η προπόνηση τελειώνει περίπου 12.30 τη νύχτα. Τελείως ανύπαρκτη είναι και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη».

- Ο ρόλος της Ομοσπονδίας και της πολιτείας;

- Η Ομοσπονδία δεν ενδιαφέρεται καθόλου. Η φιλοσοφία της είναι εντελώς λαθεμένη ενώ πολλές φορές τα πράγματα εγκλωβίζονται στα κομματικά συμφέροντα. Στην ίδια κατάσταση είναι και ο ρόλος της πολιτείας. Πολλοί λένε ότι το άθλημα κυνηγήθηκε από τους παράγοντες του μπάσκετ, ίσως, όμως, το ερώτημα είναι τι κάνει η πολιτεία, το θέλει το άθλημα ή όχι; Ιδια κατάσταση υπάρχει και στον οικονομικό τομέα. Τα οδοιπορικά αργούμε να τα πάρουμε και τις περισσότερες φορές τα βάζουμε από την τσέπη μας.

Σύμφωνα με τον συνομιλητή μας η ανυπαρξία σχολικού αθλητισμού με κύρια ευθύνη της πολιτείας είναι βασικός παράγοντας για την κατάσταση που επικρατεί.

«Θα έλεγα ότι είναι η βασικότερη αιτία. Τα παιδιά από τα 14 χρόνια εγκλωβίζονται στη λογική των φροντιστηρίων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πέρα όμως απ' αυτά και το υπουργείο Παιδείας με τη μίζερη πολιτική του δε βοηθάει καθόλου. Θα σου πω ένα παράδειγμα: Τη δεκαετία του '90 ο ΟΣΚ προκήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή 80 σχολικών γυμναστηρίων, μέσα στα οποία δεν προβλέπεται γήπεδο χάντμπολ παρά μόνο μπάσκετ και βόλεϊ. Πήγαμε στη ΓΓ Αθλητισμού και την Ομοσπονδία, όπου δεν έκαναν καν τον κόπο να το κουβεντιάσουν».

5.4.18

Εκκλησάκι μέσα σε βράχο περιοχής Καλλιφύτου Δράμας

"Παναγιά", Φωτ. Στέλιος Παπαδόπουλος, Πηγή: terra-pontus.blogspot.com


ΚΑΛΟ ektoΠΑΣΧΑ


22.2.18

Apology


Συγγνώμη, κ. Πικραμμένε!

Έλληνες πολίτες



9.2.18

30.9.17

Τελευταία Παρασκευή του Σεπτέμβρη 2017


Αποτελέσματα 45ου Παγκόσμιου Συνεδρίου ΕΚΤΟ1972
 
Άπαντες παρόντες
ακόμη και οι απόντες.
 

Σεπτέμβριος ήταν και πέρασε

26.9.17

45ο Παγκόσμιο Συνέδριο EKTO1972


Αυτή την Παρασκευή

Τελευταία Παρασκευή του Σεπτέμβρη

διοργανώνεται το 45ο Παγκόσμιο Συνέδριο ΕΚΤΟ1972

Παρασκευή 29/9/2017, 9μ.μ.

Αίθουσα "Μάνι Μάνι", Γερουλάνου 110, Αργυρούπολη

 Πληροφορίες - Οργάνωση
Χρυσόστομος Κύργιος


Χρυσός Χορηγός Συνεδρίου
Γιάννης Τσαρπαλής



23.5.17

ektoGymnastics



Γυμναστικές επιδείξεις περιόδου 1970-71, ο Νίκος Πολίτης (ΣΤ' Γυμνάσιο 1972) ίπταται στον ουρανό του Παναθηναϊκού Σταδίου. Οι επιδείξεις αυτές ήταν άκρως ανταγωνιστικές καθώς συμμετείχαν όλα τα Γυμνάσια της Αθήνας.

Όπως γράφει ο ίδιος «η προετοιμασία τους  άρχιζε από τον Γενάρη κάθε χρονιάς και οι ατελείωτες πρόβες γινόταν στις ώρες του εβδομαδιαίου μαθήματος Φυσικής Αγωγής, με Σουηδικές ασκήσεις, παρελάσεις και παραγγέλματα. Αργότερα με τη μεταπολίτευση, αυτού του τύπου οι δράσεις και οι εκδηλώσεις καταργήθηκαν και το μάθημα της γυμναστικής έγινε καλύτερο. Πλησιάζοντας μάλιστα στο τέλος της δεκαετίας του '70 αρχίζει μια ραγδαία εξέλιξη της Ελληνικής Ενόργανης Γυμναστικής, η οποία επηρεάστηκε (βοηθήθηκε) τα μέγιστα από τα γειτονικά βαλκανικά κράτη, που είχαν μεγάλη παράδοση στο άθλημα αυτό».

Στο βιβλίο του Βασίλη Δ. Καϊμακάμη «Ιστορία Ενόργανης Γυμναστικής» σελ. 592-595 αναφέρεται: Δύο χρόνια αργότερα συγκροτείται και η πρώτη εθνική ομάδα ανδρών , την οποία από το 1971 και λίγα χρόνια μετά την απαρτίζαν οι εξής αθλητές: Ν.Γερόλυμος, Ν.Πολίτης, Γ.Πρασσάς, Α.Βαγίδης, Γ. Γιουβάνης, Π.Παπαγεωργίου, Ν.Γραμματικάκης, Α.Δούμπας, Χ.Καυκαλάς, Ι.Τσοπανίδης και Γ. Βογιατζόπουλος.
 
Κι ακολούθησε μια σπουδαία πορεία του Νίκου συμπληρώνουμε εμείς, με συμμετοχές σε διεθνείς αγώνες και -κυρίως- με την λαμπρή του καριέρα ως εκπαιδευτικού Φυσικής Αγωγής στο Ελληνοαμερικανικόν Εκπαιδευτικόν Ιδρυμα , Κολλέγιο Αθηνών , Κολλέγιο Ψυχικού.
 

19.5.17

19/5 Ημέρα Μνήμης

Έργο Βλάση Αγτζίδη






19 Μαϊου

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού

13.4.17

Το θεϊκό μυστήριο της Ελευθερίας

«Σταύρωση», Αγ.Αικατερίνη Σινά, 8ος αι.



του π. Γεώργιου Αναγνωστόπουλου
ΣΤ' Γυμνάσιο 1972


Ομιλία στην Ι. Μητρόπολη Σισανίου & Σιατίστης
Σάββατο του Λαζάρου, 8 Απριλίου 2017


Βρισκόμαστε προ της Μ. Εβδομάδος. Αλλά ήδη σήμερα ψάλλουμε: «Την κοινήν Ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος». Ενώ βρισκόμαστε προ του Πάθους, εορτάζουμε την Ανάσταση. Εορτάζουμε μάλιστα τον τελικό σκοπό και αποτέλεσμα της Αναστάσεως του Κυρίου, που είναι η ανάσταση του ανθρώπου. Η δική μας ανάσταση: αυτό σημαίνει «Την κοινήν Ανάστασιν… πιστούμενος». Με τη ανάσταση του Λαζάρου ο Κύριος διαβεβαιώνει –«πιστούμενος»- την κοινή ανάσταση, δηλαδή την γενική ανάσταση του ανθρωπίνου γένους. Την οποίαν πραγματοποιεί με την δική Του Θυσία και Ανάσταση.
Όταν ο Σεβασμιότατος που πρότεινε να έλθω εδώ,  σήμερα Σάββατο του Λαζάρου, και να κάνω μια επίκαιρη ομιλία, αρχικά ήμουν αμήχανος. Τι να πεί κανείς σήμερα, που έχει τελειώσει η Σαρακοστή και έχουν λεχθεί σχεδόν όλα τα περί πνευματικής προετοιμασίας, και από την άλλη πλευρά ακολουθεί η Μεγάλη Εβδομάδα με πολυάριθμα ιερά γεγονότα και αναγνώσματα; Και, ενώ, ταυτόχρονα -σε μια φαινομενική αντίθεση-, σήμερα και αύριο, οι ημέρες είναι αναστάσιμες: σήμερα η Ανάσταση του Λαζάρου και αύριο - και ή ίδια ημέρα Κυριακή είναι αναστάσιμη- και η βασιλική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα;

21.3.17

Μια θολή μνήμη αναζητά πληρεξούσιο ektΟμιλητή



«Με τις άδειες καρέκλες, τι άδειες στιγμές της ζωής μας, αυτά, που δεν ζήσαμε, τα κενά της ύπαρξής μας, που είναι πηγή φαντασίωσης και λόγος αυτοχειρίας, ο Ιονέσκο θα σημειώσει εμφατικά το σύνολο σχεδόν των προβληματικών ζητημάτων της νεωτερικής συνθήκης, που αφορούν τον άνθρωπο.
 
Η ιστορία ως δυνάστης - νομοτέλεια ή παράδειγμα - ο εσχατολογικός λόγος για μία γη της επαγγελίας, οι μύθοι για τη σωτηρία του Κόσμου, οι εξαγγελίες των μεγάλων σκοπών – σημασιών, μηνυμάτων, αποστολών και ιδανικών, ο κανονιστικός – εργαλειακός λόγος οδηγιών, που επιδιώκει υποταγή, οι κοινωνικές φιλοδοξίες, οι μνησικακίες και τα τσακώματα, οι φαντασιώσεις, οι ενοχές, τα προσχήματα, οι μεγάλες απώλειες, τα παράπονα, η απελπισία, το κενό του νοήματος.

Όλα αυτά, κάτω από το βάρος του αδυσώπητου χρόνου, το παιχνίδι των ρόλων, το βλέμμα του Άλλου, την βαθειά ανάγκη για προστασία και τελικά τη δυσκολία να φέρουμε τα πράγματα και τα αισθήματα , τις επιθυμίες και τις ανάγκες, στο λόγο, μία αδυναμία να ονομάσουμε, που επιτείνει η θολή μνήμη και οδηγεί στην εγκαθίδρυση του «διαμεσολαβητή», ενός πληρεξούσιου ομιλητή, που θα μιλήσει στη θέση μας, αντί για εμάς και για εμάς, ενός ομιλητή, που είναι το άλλο όνομα για την αυτοχειρία».
 
Δημήτρης Κωστελέτος