27.4.21

Ούτε και φέτος


Δυστυχώς ούτε και φέτος θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη συνάντηση Παιδιών του Έκτου για το δοξαστικό τροπάριο της Κασσιανής. Η τεχνολογία δεν αναπληρώνει το κενό, αλλά τουλάχιστον διατηρείται η μνήμη από τον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών του 2017. 

Καλή Ανάσταση
Καλό Πάσχα

και του χρόνου ελεύθεροι!


2.8.20

Εξαιρετικά δυσάρεστο

Πληροφορηθήκαμε ότι δυστυχώς χθες ξαφνικά "έφυγε" από κοντά μας ο συμμαθητής μας Αχιλλέας Ανδρεάδης. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους δικούς του.

ekto1972

Εξόδιος Ακολουθία:
Ι.Ν. Αγίου Ισιδώρου, Β' Νεκροταφείο (Άνω Πατήσια) 
Τετάρτη, 5 Αυγούστου, 11π.μ. 


25.2.20

Δημουλά

Η μικρή ελληνική αστική τάξη έχει φέρει στην Ελλάδα δύο φημισμένα μεγάλα αστικά βραβεία. Τα δύο Νομπέλ λογοτεχνίας για τα οποία όλοι καμαρώνουμε αυτάρεσκα. Το πόσοι από εμάς έχουν πραγματικά διαβάσει-μελετήσει-αποκρυπτογραφήσει τον Σεφέρη και τον Ελύτη, είναι μια άλλη ιστορία. Ευτυχώς που υπήρξε ένας Μίκης για να μπουν οι στίχοι των ποιητών και στα υπόγεια και στα ανώγεια, και να βρουν πολλούς δέκτες ανοιχτούς και αποδέκτες.

Η Κική Δημουλά δεν ανήκε στην ελληνική αστική τάξη. Η ποίησή της δεν μεγαλοπιανόταν με εθνικά θέματα. Ήταν καθημερινά ανθρώπινη, ζεστή και μυστική. Κι είχε εκείνο το γλωσσικό ιδίωμα, που εγώ το λέω "ιδίωμα Δημουλά", να σε καθηλώνει εύστροφα, γλυκά κι ανεπανάληπτα στα είναι σου, στα μέσα σου και στα βαθύτερά σου. Να καθησυχάζει τις ανησυχίες σου και να ανησυχεί τους καθησυχασμούς σου. Όπως όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι που τυχαίνει να είναι οι ποιητές.

Δεν ξέρω αν η ποίηση της Δημουλά μπορεί να μελοποιηθεί. Όπως και του Καβάφη, οι στίχοι της ψυθυρίζονται, δεν τραγουδιούνται. Άρα φοβάμαι ότι οι δέκτες και οι αποδέκτες είναι δραματικά περιορισμένοι. Κι έγιναν ακόμη πιο λίγοι όταν μια έντυπη πατσαβούρα -χειρότερη κι από την Αυριανή που έβριζε κάποτε χυδαία τον Χατζιδάκι-, βάφτισε πριν μερικά χρόνια την Δημουλά "ακροδεξιά", "Καραμανλικιά" και "ρατσίστρια". Ποια; Τη Δημουλά!  "Έλα Παναΐα μου", που θα έλεγε κι ο Θανάσης...

Ταυτόχρονα η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία το 2015, ατόνισε την ελληνική υποστήριξη για ένα τρίτο Νόμπελ λογοτεχνίας. Ίσως το ρήμα "ατόνισε" να μην είναι σωστό. Να είναι πολύ σοφτ. "Εξαφάνισε" ή "καρατόμησε", έπρεπε να γράψω. Κι έτσι η Ελλάδα του Καρανίκα, του Παππά και του Λάμπρου, η Ελλάδα των Ελληνικών της Νοτοπούλου και του Τσίπρα, η Ελλάδα του ύφους του Πολάκη και της Κωνσταντοπούλου, μα κυρίως η Ελλάδα της αισθητικής του Βαρουφάκη, του Τσακαλώτου και του Καμμένου, επικράτησαν αυτής των "δεξιών" ποιητών (λες και η ποίηση ανήκει σε κόμματα). 

Δεν ξέρω αν η Δημουλά θα κέρδιζε το τρίτο ελληνικό Νόμπελ και το πρώτο "μη-αστικό". Χάθηκε όμως μια μεγάλη ευκαιρία να γίνει ντόρος διαχρονικός και να ψαχτούμε λίγο μέσα μας. Να διαβάσουμε δηλαδή στίχους της όπως έγινε τώρα με τον θάνατό της. Και τότε να διαπιστώσουμε ότι η ποίηση δεν ανήκει σε καμία τάξη, σε κανένα κόμμα και σε καμία παράταξη. Ανήκει σε όλους. Όπως σε όλους ανήκουν ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Μάνος, ο Μίκης, ο Θανάσης, η Μελίνα, η Λαμπέτη, ο Κουν, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, η Άννα Συνοδινού, ο Χορν, ο Μόραλης, ο Τσαρούχης, ο Ψυχοπαίδης, ο Vaggelis, ο Διονύσης, ο Θάνος, η Σωτηρία, ο Μάρκος, ο Τσιτσάνης, ο, η, ο... Συμπληρώστε τον κατάλογο. Ατέλειωτος είναι κι είναι ένα θαύμα πώς μια μικρή χώρα βγάζει τόσους ποιητές. Γιατί ποιητές είναι όλοι αυτοί.  Και η ποίηση ενώνει, δεν χωρίζει. Όπως ο αέρας, το ελληνικό φως και το χρώμα της θάλασσας...
Σ


Στην μνήμη της Κικής Δημουλά δύο παλιά διαφωτιστικά άρθρα (το πρώτο είναι του Λευτέρη Παπαδόπουλου και το δεύτερο του Δημήτρη Ν. Μανιάτη) από ΤΑ ΝΕΑ. Αν και δεν τα χρειάζεται...


16.10.19

Ο εισαγγελέας Αντώνης Λιόγας

του Παναγιώτη Στάθη
dikastiko.gr


Το τηλεφώνημα ήταν αφοπλιστικά ευθύ: «Ξέρεις τον εισαγγελέα Λιόγα;». Η θετική απάντηση έφερε κατά ριπάς όλες τις άλλες εξηγήσεις: «Αυτοκτόνησε με το υπηρεσιακό του όπλο. Έπασχε από μια σπάνια και άκρως επιθετική μορφή καρκίνου και τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας».

«Ήταν πολύ ισχυρή προσωπικότητα», αντέτεινα: «Μάλλον για αυτό το έκανε», μου έκλεισε το τηλέφωνο ο «αγγελιοφόρος».

Ο 65χρονος εισαγγελέας και πρώην επικεφαλής της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, ήταν πράγματι μια ισχυρή προσωπικότητα που κλήθηκε να δώσει μια άνιση και εν πολλοίς χαμένη μάχη για τη ζωή του. Ενώ από τον Φεβρουάριο του 2017 με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, προήχθη σε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τους τελευταίους μήνες δεν τον βλέπαμε στον Άρειο Πάγο. Έλειπε με αναρρωτική άδεια καθώς νοσηλευόταν στον Άγιο Σάββα αντιμετωπίζοντας για σπάνια μορφή καρκίνου. Προ ημερών εξήλθε από το νοσοκομείο με δική του ευθύνη και υπογραφή. Πρώτα έγραψε ένα αναλυτικό σημείωμα για τους λόγους που τον οδήγησαν στην πράξη του  και μετά προχώρησε.

Η αλήθεια είναι πώς το site «έπεσε» από τα σχόλια αναγνωστών και κυρίως του νομικού κόσμου. Και τα τηλέφωνα κόλλησαν από τα μηνύματα. Η είδηση ήταν σοκαριστική σε αντιπαραβολή με την εικόνα του κραταιού και γελαστού εισαγγελέα που είχαμε όλοι συνηθίσει.

Όπως όμως σχολίασε ανώτατη δικαστική λειτουργός που επίσης τηλεφώνησε για να βεβαιωθεί πως αυτό που διάβασε ήταν αλήθεια «προφανώς ήθελε όλοι να τον θυμούνται με αυτή την εικόνα».

Και με αυτή θα τον θυμόμαστε…


26.9.19

Τελευταία Παρασκευή του Σεπτέμβρη 2019

Το καθιερωμένο Παγκόσμιο Συνέδριο της Τελευταίας Παρασκευής του Σεπτέμβρη, αναβάλλεται για την πρώτη Παρασκευή του Οκτώβρη. Λεπτομέρειες προσεχώς.
 
 
Εκ του Διοικητικού Συμβουλίου
 

17.8.19

Γιανναδάκης στο αεροδρόμιο...





Έργα που υιοθετούν μιαν απολύτως ρεαλιστική θεώρηση, συνδιαλέγονται με έργα που υιοθετούν μιαν ουτοπική θεώρηση του ταξιδιού, όπως αυτά του Μανόλη Γιανναδάκη. Ο τελευταίος συνδυάζει χάρτες και ταξιδιωτικά έγγραφα, όργανα από τον αρχαίο αστρολάβο ώς τον σύγχρονο υπολογιστή, για να αφιερώσει το έργο «σε μια παρέα νέων και τα ταξίδια που το μέλλον τούς επιφυλλάσει, ταξίδια γεμάτα εκπλήξεις και αναπάνταχες διαδρομές».

Aπό την παρουσίαση της Έκθεσης